Some Poetry on Batbatan Island by Randy Tacogdoy

    

  • BAGAT SA PURO KANG BATBATAN
    Randy Tacogdoy

    Ginbagat takun sa tunga kang kalalawdan
    Nasapwan kaugalingun sa tanhaga nga daray-ahan
    Kasanag patas ka ugsad nga bulan
    Nagakawit sa huyup kang amihan

    Puti, tanhaga nga inas ginpasad kang hunas
    Daw kanta ka kataw kagaranyak, gintultol ko paagto sa dalum dagat
    Nasapwan maduagun, buhi nga mga laragway
    Daw ginpinta kang higante sa tuman kalapad nga kanbas

    Sa kakalangkag nga mabihag dali-dali ako nagtakas

    Kag nakita ko buhi nga balangaw mga duag nagraplaag
    Naghasik ka tumalagsahun nga sahi ka mga siyak
    Ayhan ang dyang duog tinipyas kang bukid Madyaas?
    Ukon sampalad nga Eden nga rugya ginpasad?

    Sa unahan gatusmaw daragkul nga mga tamawo
    Gamusra sa tubig, nagmal-am ka pang-espiyo.
    Ang iba madalum nga gahanduraw sa atubang ka Pusyo
    Sa nagriligad nga siglo kon ano nagkaratabo

    Akun nasapwan tinago nga mga tarangban
    Ka mga kuweba nga sulud mga nagapuyo lang nakamaan
    Ako ginpatalang, bukut amo dya aragyan pauli
    Ginbaliskad ko ang panaptun kag nagpanabi-tabi

    Nag-abot ang maramig nga sirum kag langit ginkapayan
    Ka gal-um ka mga kabug manginaun sa kalupaan
    Sa andang paglampuwas anda ginbilin
    Tawhanun nga mga haron sa mga sanga nagabitin.



    ENCHANTMENT ON THE ISLAND OF BATBATAN

    I was enchanted in the middle of the high seas
    Found myself on a strange beach
    As bright as the full moon
    Crescents upon the blow of the north-westerly wind

    White, mysterious pathway created by the low tide
    Charming, like siren’s song, I followed through the depths
    And found colorful, live images
    Seem painted by a giant on a cosmic canvass

    Anxious to be lured, I hurriedly went ashore

    And I saw a living rainbow, its colors dispersed
    Sprayed rare sounds of birds
    Is this place a slice of Madia-as?
    Or a piece of Eden created apart?

    In the distance are gigantic, enchanteds immersed
    Grew old of staring at their reflections on the water
    Some, facing Pusyo, are deeply reminiscing
    For the past centuries on what had happened

    I found hidden entrances
    Of caves which only their dwellers knew what are inside
    Somebody played on me, this is not the way home
    I inverted my shirt and mumbled spell to pass safely

    The cold twilight arrived and the sky was blanketed
    By a cloud of flying foxes towards the mainland to feed
    After they passed, they left behind
    Humanly silhouettes hanging by tree branches.

    ______________
    Madyaas (Madia-as, Majaas) is the legendary mountain in Culasi, Antique and the second tallest mountain in Panay Island overlooking Batbatan Island and is known to be very rich in flora and fauna. 

    Pusyo is a village accross the Pandan Bay facing the northern part of the island and is known for its very deep sea.




  • PAGDAYAW KAY LAKENG INGGO
    (Busalian kang Batbatan)
    Randy Tacogdoy

    Ang imong istorya tooban kang nagligad kag tulad
    Kang maaso nga kamatooran kag nauring nga haum-haum
    Kang mabug-at nga mga pagtiraw kag galutaw nga mga paglaum
    Kang mapinadayonon nga kabuhi kag pananglit nga kamatayun-
    Nasulud sa baul kang panahon

    Ang ginlatayan mo nga mga dahon kang pandan wara nagluy-on
    Pareho kang pagpati nga nagpabilin nga marig-un
    Sa paghumlad ka mga unos kag bagbaroron kang dinag-on
    Daw imong mutya sa langaw nga narara sa mga paminsarun

    Ang busongan nga binangon kag pana mo nga dalitan
    Gingiyahan kang orasyon nga gamhanan
    Nag-igo sa alibutod kang kahadluk ka mga kaaway
    Naghunos kang kaisug kang imong katawhan

    Ang simbahan sa laging banwa narupsak
    Ang bantayan nagahulat maruphag sa pil-as
    Mga handumanan mo nga nalugdang
    Sa madalum nga dagat kang pagkalipat

    Ang nagsiput nga yab-on sa itum mo nga panaptun
    Ayhan nagpalubug man kang imo panurukan
    Nga kato anay nagalusot sa pihak kang gintaipan
    Agud magpamaan sa gapaabot nga mga kaaway, peste kag balatian

    Ang padayon nga pagkalas ka imo mga tul-an
    Sa sulud kang kahon kon kang tanga masudlan
    Pahanumdum kang imong wara’t kamatayan
    Nga pag-ulikid sa kaaraydan kang iban

    Ikaw ang nagatahaw nga handurawan
    Ang gahum sa mga panabog kag pandag-an
    Durungkaan ka mga damgo nga nagpautaw-utaw
    Sa puro kang Batbatan


    ODE TO LAKENG INGGO

    Your legend is the incense vessel of past and present
    Of smoky truth and charred myth
    Of heavy challenges and floating hopes
    Of persistent life and temporal death-
    Contained in a vault of time

    The pandan leaves you stepped on did not bent
    Like the faith that has remained strong
    In the unfolding of typhoons and folding of years
    Like your talisman of fly woven in minds

    Your bolo and poisonous arrows
    Guided by magical spells
    Hit the core of enemies’ fear
    Drew the courage of your people

    The church in the old town was ruined
    The watchtower is waiting to crumble off the cliff
    Your memories that had sunk
    Down the abyss of forgetfulness

    The accumulated dusts on your black garb
    Might have blurred your vision
    That once cut through the horizon
    To warn of approaching enemies, famine and sickness

    The continuous trembling of your bones
    Inside the vault every time a cockroach enters
    Is a reminder of your immortal concern
    For the welfare of others

    You are the fading memory
    The power in panabogs and pandag-ans
    The landing shore of dreams which drifted
    In the island of Batbatan.

    ______________

    Pandan is a local plant with long, thorny leaves commonly used in making/weaving sleeping mats locally known as banig.

    Panabog and pandag-an are indigenous religious rituals of Batbatanons (residents of Batbatan Island).




    OTHER POEMS on BATBATAN:

HTML Comment Box is loading comments...



Free Web Hosting