Some Poetry on Batbatan Island by Randy Tacogdoy
- BAGAT SA PURO KANG BATBATAN
Randy Tacogdoy
Ginbagat takun sa tunga kang kalalawdan
Nasapwan kaugalingun sa tanhaga nga daray-ahan
Kasanag patas ka ugsad nga bulan
Nagakawit sa huyup kang amihan
Puti, tanhaga nga inas ginpasad kang hunas
Daw kanta ka kataw kagaranyak, gintultol ko paagto sa dalum dagat
Nasapwan maduagun, buhi nga mga laragway
Daw ginpinta kang higante sa tuman kalapad nga kanbas
Sa kakalangkag nga mabihag dali-dali ako nagtakas
Kag nakita ko buhi nga balangaw mga duag nagraplaag
Naghasik ka tumalagsahun nga sahi ka mga siyak
Ayhan ang dyang duog tinipyas kang bukid Madyaas?
Ukon sampalad nga Eden nga rugya ginpasad?
Sa unahan gatusmaw daragkul nga mga tamawo
Gamusra sa tubig, nagmal-am ka pang-espiyo.
Ang iba madalum nga gahanduraw sa atubang ka Pusyo
Sa nagriligad nga siglo kon ano nagkaratabo
Akun nasapwan tinago nga mga tarangban
Ka mga kuweba nga sulud mga nagapuyo lang nakamaan
Ako ginpatalang, bukut amo dya aragyan pauli
Ginbaliskad ko ang panaptun kag nagpanabi-tabi
Nag-abot ang maramig nga sirum kag langit ginkapayan
Ka gal-um ka mga kabug manginaun sa kalupaan
Sa andang paglampuwas anda ginbilin
Tawhanun nga mga haron sa mga sanga nagabitin.
ENCHANTMENT ON THE ISLAND OF BATBATAN
I was enchanted in the middle of the high seas
Found myself on a strange beach
As bright as the full moon
Crescents upon the blow of the north-westerly wind
White, mysterious pathway created by the low tide
Charming, like siren’s song, I followed through the depths
And found colorful, live images
Seem painted by a giant on a cosmic canvass
Anxious to be lured, I hurriedly went ashore
And I saw a living rainbow, its colors dispersed
Sprayed rare sounds of birds
Is this place a slice of Madia-as?
Or a piece of Eden created apart?
In the distance are gigantic, enchanteds immersed
Grew old of staring at their reflections on the water
Some, facing Pusyo, are deeply reminiscing
For the past centuries on what had happened
I found hidden entrances
Of caves which only their dwellers knew what are inside
Somebody played on me, this is not the way home
I inverted my shirt and mumbled spell to pass safely
The cold twilight arrived and the sky was blanketed
By a cloud of flying foxes towards the mainland to feed
After they passed, they left behind
Humanly silhouettes hanging by tree branches.
______________
Madyaas
(Madia-as, Majaas) is the legendary mountain in Culasi, Antique and the
second tallest mountain in Panay Island overlooking Batbatan Island and
is known to be very rich in flora and fauna.
Pusyo is a village accross the Pandan Bay facing the northern part of the island and is known for its very deep sea.
- PAGDAYAW KAY LAKENG INGGO
(Busalian kang Batbatan)
Randy Tacogdoy
Ang imong istorya tooban kang nagligad kag tulad
Kang maaso nga kamatooran kag nauring nga haum-haum
Kang mabug-at nga mga pagtiraw kag galutaw nga mga paglaum
Kang mapinadayonon nga kabuhi kag pananglit nga kamatayun-
Nasulud sa baul kang panahon
Ang ginlatayan mo nga mga dahon kang pandan wara nagluy-on
Pareho kang pagpati nga nagpabilin nga marig-un
Sa paghumlad ka mga unos kag bagbaroron kang dinag-on
Daw imong mutya sa langaw nga narara sa mga paminsarun
Ang busongan nga binangon kag pana mo nga dalitan
Gingiyahan kang orasyon nga gamhanan
Nag-igo sa alibutod kang kahadluk ka mga kaaway
Naghunos kang kaisug kang imong katawhan
Ang simbahan sa laging banwa narupsak
Ang bantayan nagahulat maruphag sa pil-as
Mga handumanan mo nga nalugdang
Sa madalum nga dagat kang pagkalipat
Ang nagsiput nga yab-on sa itum mo nga panaptun
Ayhan nagpalubug man kang imo panurukan
Nga kato anay nagalusot sa pihak kang gintaipan
Agud magpamaan sa gapaabot nga mga kaaway, peste kag balatian
Ang padayon nga pagkalas ka imo mga tul-an
Sa sulud kang kahon kon kang tanga masudlan
Pahanumdum kang imong wara’t kamatayan
Nga pag-ulikid sa kaaraydan kang iban
Ikaw ang nagatahaw nga handurawan
Ang gahum sa mga panabog kag pandag-an
Durungkaan ka mga damgo nga nagpautaw-utaw
Sa puro kang Batbatan
ODE TO LAKENG INGGO
Your legend is the incense vessel of past and present
Of smoky truth and charred myth
Of heavy challenges and floating hopes
Of persistent life and temporal death-
Contained in a vault of time
The pandan leaves you stepped on did not bent
Like the faith that has remained strong
In the unfolding of typhoons and folding of years
Like your talisman of fly woven in minds
Your bolo and poisonous arrows
Guided by magical spells
Hit the core of enemies’ fear
Drew the courage of your people
The church in the old town was ruined
The watchtower is waiting to crumble off the cliff
Your memories that had sunk
Down the abyss of forgetfulness
The accumulated dusts on your black garb
Might have blurred your vision
That once cut through the horizon
To warn of approaching enemies, famine and sickness
The continuous trembling of your bones
Inside the vault every time a cockroach enters
Is a reminder of your immortal concern
For the welfare of others
You are the fading memory
The power in panabogs and pandag-ans
The landing shore of dreams which drifted
In the island of Batbatan.
______________
Pandan is a local plant with long, thorny leaves commonly used in making/weaving sleeping mats locally known as banig.
Panabog and pandag-an are indigenous religious rituals of Batbatanons (residents of Batbatan Island).
OTHER POEMS on BATBATAN:
